Een feest van diversiteit in het keizerlijk paleis

Weens balseizoen

Het bal viel in het balseizoen van Wenen. Dat hangt samen met carnaval, er zijn zo'n twee tot drie grote balfeesten per week in de maand naar carnaval toe, en dagenlang continu balfeesten van vroeg tot laat met carnaval zelf. Als in zuidelijk Nederland de biertaps opgesteld worden voor een drankovergoten volksfeest in bizarre uitdossingen, haalt men in Wenen de jacquets met zwaluwstaarten en satijnen baljurken uit de kast om onder de kroonluchters te walsen op Strauss. Een stukje culturele diversiteit in Europa.

Frans Jozef

Dit specifieke bal was niet zomaar een bal. Het was het Regenbogenbal, georganiseerd door de LGBT-organisaties van Oostenrijk. Sinds 2002 is dat ieder jaar, maar dit was de eerste keer in de Hofburg. Bij binnenkomst in de Hofburg staat een trots borstbeeld van keizer Franz Joseph. Voor de gelegenheid was hij gedecoreerd met een enorme glinsterende regenboog. Verliefde lesbische en homoparen poseerden de hele avond met keizer en regenboog. Zou hij zich omdraaien in zijn graf, of zou hij het stiekem wel leuk gevonden hebben?

Waar zit mijn rechtervoet?

Als delegatie van het Europees Parlement moesten we een officiele entree maken, door een haag van zo’n 1000 bezoekers aan iedere kant heen. Met Ulrike Lunacek, Groene collega-Europarlementariër en de meest vooraanstaande lesbo van Oostenrijk, voorop. De ceremoniemeester had graag gehad dat we iets ingewikkelds met pasjes zouden doen om onze entree op te pimpen, maar toen bleek dat politici niet perse weten wat hun rechtervoet is liet hij dat plan varen.

Feest van seksuele diversiteit

De rest van de avond heb ik mijn ogen uitgekeken. Mannen in satijnen jurken met pailletten en boa's en tiara's, vrouwen in jacquet, een dame in een heuse Sissi-jurk met bijpassende man in Franz Josephkostuum, een groep bears in kilten, pink police in uniform. Maar ook vrouwen in galajurken en mannen in smoking. Het was een feest van seksuele diversiteit, met alle mogelijke varianten. Als heterovrouw met eigen mannelijk lief aan de arm viel ook ik niet uit de toon. En grappig genoeg waren er veel lesbische stellen met dezelfde jurken en homostellen met dezelfde pakken. Niet zo heel raar misschien. In iedere relatie gaan partners na een aantal jaren steeds meer op elkaar lijken, en bij een stel van gelijk geslacht leidt dat er al gauw toe dat ze zich als tweeling kleden.

Publikumsquadrille

De hele avond dansten mannen met mannen, vrouwen met vrouwen, mannen met vrouwen en vrouwen met mannen, op verschillende dansvloeren met wals, chacha, latin, jazz of house. Hoogtepunt van de nacht was de publikumsquadrille. De quadrille is een traditionele rijdans, met traditioneel een rij vrouwen en een rij mannen die onder elkaars poortjes doorlopen, van de ene naar de andere kant danspassen en af en toe samen een rondje draaien. Maar hier natuurlijk ontraditioneel niet. Om de vijfhonderd homo-, lesbische en heterokoppels op de dansvloer te mennen had de dansmeester het afwisselend over "de dame en de heer", "dame één en dame twee" of "de ene heer en de andere heer". Het resultaat: totale verwarring en enorme chaos. Ik had pijn in mijn buik van het lachen, geweldig.

Politieke boodschap

Als je nog aan het wachten was op een politieke boodschap in deze column; die komt er niet. Afgelopen week in het Europees Parlement in Straatsburg heb ik me weer beziggehouden met de problemen waar homoseksuele mensen in deze wereld tegenaan lopen. Macedonie veroordeeld omdat ze nog steeds seksuele gerichtheid niet opgenomen hebben in hun anti-discriminatiewet. Oeganda veroordeeld vanwege de moord op homo-activist David Kato. Hongarije bekritiseerd omdat de politie daar niet wil dat de gay pride in juni langs het parlement voert. Waar ik afgelopen weekend op het bal vooral heel blij van werd was dat er juist geen politieke boodschap was, het was een vrolijke, kleurige en uitgelaten viering van seksuele diversiteit. Niet meer en niet minder. Het enige probleem is dat ik hierna nooit meer naar een traditioneel heterobal kan. Ik zou doodgaan van verveling.

Deze blogpost verscheen eerder als colum in Pink Pearls Magazine.