Medeplichtig aan mensenhandel als je Chinees haalt?

Voorbeeld: prostitutie

Een meerderheid van het Europees Parlement wil dat het gebruik van diensten van verhandelde personen strafbaar wordt gesteld als de afnemer wist dat de dienstverlener verhandeld is. Dat klinkt droog maar dit wordt er mee bedoeld: de hoerenloper die een sekswerker bezoekt van wie hij weet dat zij verhandeld is, krijgt gevangenisstraf.

De Zweden zijn daar groot voorstander van. Zij hebben alle vormen van prostitutie strafbaar gesteld en zijn van mening dat werken in de prostitutie altijd gedwongen is. De Nederlanders zijn ertegen: wij geloven in het reguleren van sekswerk. Ik denk dat er vrijwel niemand is die in de keuze tussen dokter worden of sekswerker, vol overtuiging voor het laatste kiest, maar in de keuze tussen hongerige kinderen en snel geld verdienen, wel.

Met het strafbaar stellen van prostitutie (zoals de Zweden hebben gedaan), zorg je niet dat het niet meer gebeurt. Je zorgt er wel voor dat het stiekem gebeurt. Daarmee wordt de positie van de vrouw zwakker en wordt de kans op misbruik vergroot. Hetzelfde zal gebeuren met de slachtoffers van mensenhandel wanneer de Zweden hun zin krijgen.

Chinees

Mensenhandel vindt plaats om allerlei redenen. Er is niet alleen vrouwenhandel voor prostitutie. De nieuwe wet gaat ook over fruitplukkers en werknemers in illegale naaiateliers of afwassers in restaurants.

Ik haal wel eens Chinees. Ik weet dat in Chinese restaurants in de keuken vaak, eigenlijk systematisch, illegalen de afwas doen. Illegale Chinezen die met mensenhandelaren naar Europa zijn gekomen en onder verschrikkelijke omstandigheden werken. Als ik Chinees haal, kan ik weten dat ik een dienst afneem van een verhandeld persoon. Ben ik dan strafbaar? En als ik gestraft word, wat betekent het dan voor het Chinees restaurant en de illegaal in de keuken?

Ik zie weinig heil in het criminaliseren van het slachtoffer. Ik wil het slachtoffer rechten geven en de kracht om een nieuw leven op te bouwen. We moeten ervoor zorgen dat slachtoffers van mensenhandel zich durven te melden, zodat we de handelaren kunnen aanpakken. En dat gebeurt niet als we de slachtoffers verder de illegaliteit induwen.

Dit was dag één van de onderhandelingen tussen Europees Parlement, de Raad van Europese ministers en de Europese Commissie. Er zijn verschillen van mening tussen de drie instituties, in het Europarlement en tussen de zevenentwintig lidstaten. Hoe gaan we daar uitkomen? Wordt vervolgd.