Judith Sargentini

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini blogt over haar reis naar Sicilië en Lampedusa om te kijken hoe de opvang van bootvluchtelingen daar geregeld is. Bekijk de foto's die ze maakte op Facebook.

Ik dacht altijd dat Lampedusa maar een rots in zee was. Zoiets als het Peterselie-eiland bij Gibraltar. Maar dat is het niet. Lampedusa is een vakantie-eilandje. Zelfs gisteren liepen er nog mensen in bikini langs de kust. Maar: slecht een paar, en dat is een probleem. Sinds de Arabische lente zijn er honderden boten met vluchtelingen en migranten uit Libië en Tunesië aangekomen. Touroperators annuleerden hotelreserveringen. Met tot gevolg dat de lokale economie op z'n gat ligt. De regering-Berlusconi gaf de eilanders belastingkorting, maar het zomerseizoen van 2012 wordt ook weer niks. Lampedusa is het eiland van asielzoekers, van moedelozen, van verdriet en ellende. Bij de haven ligt een botenkerkhof. Afgedankte wrakken met Arabische belettering. Daar ga je niet op vakantie.

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini blogt over haar reis naar Sicilië en Lampedusa om te kijken hoe de opvang van bootvluchtelingen daar geregeld is. Bekijk de foto's die ze maakte op Facebook.

Een Nigeriaan met zijn paar maanden oude dochtertje op zijn arm nodigde me uit om zijn kamer in het opvangcentrum voor vluchtelingen te bekijken. Hij was kwaad, heel kwaad. De laatste negen jaar had hij in Libië gewerkt. In het voorjaar, bij het uitbreken van de oorlog in Libië, waren zijn zwangere vrouw en hij met een bootje naar Lampedusa gevlucht.

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini blogt over haar reis met een delegatie van het Europees Parlement naar Kenia, om de hongersnood in de Hoorn van Afrika te onderzoeken. (Lees ook: Als de regen uitblijft)

Zul je net zien, komen de politici, gaat het regenen.

We zijn vanochtend met een vliegtuigje van ECHO, de noodhulporganisatie van de Europese Unie met een tussenstop op een vliegveld aan de grens met Somalië, naar Noord-Kenia gevlogen. We zijn in Moyale, aan de grens met Kenia. Je kunt de clichés niet ontlopen. Er stonden zes witte landrovers van ontwikkelingsorganisaties de EU en de VN op ons te wachten, en de lokale bevolking zong ons toe. Liederen over koeien en kamelen.

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini blogt over haar reis met een delegatie van het Europees Parlement naar Kenia, om de hongersnood in de Hoorn van Afrika te onderzoeken.

Wat is U5MR? Ik lees me in over de hongersnood in de Hoorn van Afrika. Ik ben in Kenia met een delegatie van het Europees Parlement. We gaan naar het noorden, naar Moyale, op de grens met Ethiopië. Het is er droog, en voor het tweede achtereenvolgende jaar heeft het er niet of onvoldoende geregend. De bewoners, nomadische veehouders, krijgen voedselhulp. Hoe werkt dat? En kunnen zij op de lange termijn hier wel blijven boeren?