mensenrechten

Het is een groene week in het Europees Parlement. Dat betekent dat er geen officiële vergaderingen zijn, maar dat Europarlementariërs op pad kunnen buiten het Europarlement. GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini is lid van de Zuid-Afrikadelegatie. Deze groene week is de delegatie daar op bezoek.

Wat vinden de Zuid-Afrikanen van de gebeurtenissen up north? Zijn ze blij voor de Tunesiërs en de Egyptenaren? Maken ze zich zorgen om de Libiërs? Ik ben in Kaapstad voor een ontmoeting met de collegae van het Zuid-Afrikaanse parlement. We zien elkaar elk half jaar. Een keer bij ons en een keer bij hen. We nemen altijd de wereld door. Ik wil altijd praten over Zimbabwe en waarom de Zuid-Afrikanen toch maar blijven vasthouden aan de stille diplomatie daar. Zij willen het altijd hebben over Palestina en dat Israël te zacht wordt aangepakt door Europa. Dat ben ik met ze eens.

Woensdag en donderdag heb ik samen met zes collega-Europarlementariërs het toneelstuk Seven gespeeld. (Video van de repetitie op EuroparlTV) Het was indrukwekkend om de verhalen van zeven heel bijzondere vrouwen te mogen vertellen. Ik vertelde het verhaal van de Nigeriaanse Hafsat Abiola, zij was samen met Mu Sochua uit Cambodja zelf bij de uitvoering aanwezig. Om een indruk te geven van deze moedige vrouwen kan ik ze het beste zelf aan het woord laten:

Hafsat

“We don’t really know what happened. Maybe we’ll never know. And to be honest with you, it’s not so important to me how they died. The most important thing is how they lived! And I am taking up their legacy. I’ve named my organization after my mum, Kudirat. In Arabic it means power. I am working to show young women that they can have power and teach them how to reclaim it.”

Ik ga optreden in een groepje van zeven vrouwelijke Europarlementariërs. Eén keer in het Europees Parlement en één keer in een theater in Brussel. We spelen Seven. Nou ja spelen, we lezen voor zoals ook Hillary Clinton en Merel Streep al eerder deden.

Esajas Isaak heeft in 2005 voor het laatst met zijn broer Dawit gesproken. Dawit Isaak is een Zweedse journalist van Eritrese origine. Hij zit sinds 2001 gevangen in een cel in Eritrea. Hoe het lichamelijk en geestelijk met hem gesteld is, en of hij eigenlijk nog leeft, weten we niet. Esajas was op bezoek in het Europees Parlement om aandacht te vragen voor het lot van zijn broer. We bezochten samen het kabinet van parlementsvoorzitter Jerzy Buzek en spraken met de eurocommissaris voor Ontwikkelingssamenwerking Andris Piebalgs.

Deze week organiseerde ik in het Europees Parlement een bijeenkomst over vrouwen in Zimbabwe. Tijdens de bijeenkomst spraken sterke Zimbabwaanse
vrouwen, die een verleden vol strijd, geweld, opsluiting en verkrachting wisten om te zetten in
positieve acties. Erg knap hoe vrouwen in conflictsituatie het weten te
schoppen tot minister, journalist en oprichter van Girl Child Network Worldwide. Ze willen een voorbeeld stellen voor andere vrouwen en eisen hun rol op om van Zimbabwe een democratie te maken. Zimbabwe heeft nog veel werk te doen om hun positie te verbeteren en te beschermen!

Bekijk de foto's op m'n Facebook-pagina of lees het verslag (pdf) van expertisebureau EEPA.

Vorige week sprak ik een Servische jonge vrouw die werkt als ambtenaar bij het Servische parlement voor de commissie voor Europese integratie. Ze deelde met mij haar theorie dat de Europese Unie extra streng is ten opzichte van toetredingslanden waar het gaat om zaken als rechten van minderheden, anti-discriminatie en vrijheid van meningsuiting omdat er geen fatsoenlijk systeem bestaat waarmee de huidige EU-lidstaten elkaar kunnen aanspreken op overtredingen van deze rechten. Met andere woorden; de toetredingsonderhandelingen zijn de laatste kans om nog iets op deze terreinen te eisen, als een land eenmaal lid is kan het doen wat het wil.

Europa, de mensenrechten, de tolerantie en de democratie. We zijn er trots op, we dragen het uit, al valt het soms een beetje tegen. Als bijvoorbeeld Berlusconi asielzoekers op bootjes terug stuurt naar Libië, als Litouwen een wet aanneemt waarmee voorlichting over homoseksualiteit aan kinderen verboden wordt, als Nederland minderjarige kinderen zonder papieren opsluit.

Buiten Europa is onze reputatie als continent van mensenrechten, tolerantie en democratie alive and kicking.

Neem nu de arrestatie van acht lokale medewerkers van de Britse ambassade in Teheran. De Iraanse regering is er van overtuigd dat Europa, de Britten voorop, het Iraanse volk heeft opgestookt te gaan rellen nadat de verkiezingen doorgestoken kaart leken. Ayatollah Ali Khamenei noemde Groot-Brittannië "het meest duivelse westerse land", dat zich veel te veel met Iraanse binnenlandse aangelegenheden bemoeit.