Kopenhagen

Gisteren werd in het Europees Parlement teruggekeken naar de klimaattop in Kopenhagen, de COP15. Het is u, beste lezer, onderhand wel bekend dat deze top allesbehalve een succes was en dat ondergetekende daar stevig de balen in had. Maar inmiddels is de kerst achter de rug en kijken we naar hoe het nu wél moet. In het NRC heb ik namens GroenLinks al aangeven dat wat ons betreft één van de belangrijkste lessen is dat Europa met één mond moet praten. Terwijl Obama zijn persconferentie hield over zijn 'akkoord', zaten de regeringsleiders van Europa nog te onderhandelen over wat ze er van vonden. En voordat ze ook maar invloed konden uitoefenen mochten ze tekenen bij het kruisje.

De Europese Unie moet op het internationale toneel met één stem gaan spreken. Dat is de les van de klimaattop in Kopenhagen, vindt GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout.

De wereldleiders hebben zichzelf geen dienst bewezen met de boterzachte verklaring van Kopenhagen. Harde doelstellingen voor de vermindering van broeikasgassen ontbreken. Het is onduidelijk hoe de klimaatsteun voor ontwikkelingslanden vanaf 2013 gefinancierd wordt. Voor een bindend verdrag wordt nog eens een jaar de tijd genomen. En dat terwijl het in Kopenhagen had moeten gebeuren.

Verschenen in NRC Handelsblad, 22 december 2009

Hoe #SaveCopenhagen #SaveUNFCCC werd

Terwijl Obama al lang in de Air Force One onderweg naar huis was, liepen de gemoederen in het Bella Center in Kopenhagen hoog op. Europa bleek gepasseerd te zijn door de Nobelprijswinnaar, de G77-landen waren woedend over de behandeling en eigenlijk iedereen was ontevreden over het ‘resultaat’. Nou ja op een enkel land na: de landen die wél bij Obama mochten aanschuiven. China, India en Zuid Afrika hadden mee mogen schrijven met de concepttekst. Een tekst waarin eigenlijk niets staat. Weliswaar wordt de intentie uitgesproken de aarde niet met meer dan 2 graden te laten stijgen, maar hoe dat te doen… daar is geen antwoord op. Uiteindelijk ging land voor land schoorvoetend akkoord afgelopen nacht.

In de plenaire zaal staat de ene na de andere regeringsleider te oreren. De één wat ambitieuzer dan de ander, de één wat interessanter dan de ander. Hugo Chavez houdt een ‘rant’ over de Verenigde Staten, Obama roept op tot daadkracht.

Ondertussen wordt in de wandelgangen druk gespind en onderhandeld. Iedereen heeft het over Obama, die toch wel teleurstelling heeft achtergelaten. De klimaattop dreigt door onderlinge wrevel te gaan mislukken. Wrevel die door verschillende leiders wordt duidelijk gemaakt.

Obama is geland. De hele morgen al live op TV: de aankomst van Obama. De landing van het vliegtuig, de mensen op het vliegveld, de politieauto’s en helicopters. Zal hij het klimaatakkoord vlot kunnen trekken?

Het is tamelijk ingewikkeld deze laatste dag, ik zal in het kort uitleggen welk wedstrijdje touwtrekken plaatsvindt en hoe dat leidt tot een een greenwashingmachine met extra grote capaciteit.

Het gerucht gaat dat Brown, Sarkozy, Merkel, Clinton en Medvedev al vorige maand in Berlijn klimaatafspraken gemaakt hebben. Ze proberen nu om China, Brazilië en andere landen ook aan boord te krijgen. Is er al een akkoord van Berlijn?

Het is vaak genoeg gezegd: de sfeer is slecht in Kopenhagen. De verwachtingen voor een akkoord in Kopenhagen zijn laag. Maar tegelijkertijd weten we ook dat morgen alle regeringsleiders naar Kopenhagen komen en zich natuurlijk niet kunnen veroorloven om geen akkoord te hebben.

We hebben het nieuws over demonstraties, Kopenhagentreinen en wachtrijen wel gehad nu. De komende drie dagen staat een nieuw klimaatverdrag centraal.Sleutelvraag is eigenlijk heel simpel de komende drie dagen: willen we kosten wat kost een akkoord voor een gezellig familiefotomomentje rondom Obama of zetten we toch onze toekomst centraal? Kom op Obama; dit is echt de week dat je het kan.

Afgelopen weekend werd duidelijk dat wereldleiders niet meer geloven in een verdrag in Kopenhagen. Leiders moeten niet zo pessimistisch moeten zijn over de uitkomst van de klimaattop. Die uitkomst van de klimaattop in Kopenhagen hebben ze zelf in de hand.

Vandaag is dan onze Klimaatwebsite gelanceerd. Via deze website kan iedereen het algemene nieuws over de vorderingen naar en in Kopenhagen volgen. Maar er zal natuurlijk ook speciale aandacht worden besteed aan de acties van GroenLinks, zowel binnen (in Den Haag en Brussel) als buiten. De website is een prachtig gezamenlijk product van onze Haagse fractie, het Utrechtse partijbureau en natuurlijk de Brusselaars. Alleen gezamenlijk kunnen we Kopenhagen tot een succes maken. Tips, op- en aanmerkingen horen we graag!

Ik wilde The Age of Stupid zien, en het is nog onduidelijk waar hij gaat draaien ná de première, dus toen ik een kaartje aangeboden kreeg (dank aan IUCN), was ik er als de kippen bij. Dresscode voor Tuschinksi, Amsterdam: casual with a green touch en neem een overleden elektrisch apparaat mee voor de recyclage. Dat paste even niet in mijn rugzak.

De film is een eigenlijk een documentaire, maar zo snel gesneden dat je er wel bij blijft. De archivaris van de wereld (Peter Postlewaithe) kijkt in 2055 naar archiefbeelden en vraagt zich af hoe we de wereld zo aan gort hebben weten te helpen. De boodschap van de makers: we hoeven niet achteraf te constateren dat we in The Age of Stupid hebben geleefd, het is nog niet te laat. Sluit een goed klimaatverdrag in Kopenhagen en dit hoeft geen waarheid te worden. Een hoopvolle boodschap in een inktzwarte film. Maar bij de receptie met de wie is wie van de Nederlandse milieubeweging en recyclingbranch, voelde het in mijn 'green touch' toch een beetje als dansen op de vulkaan.