klimaat

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini blogt over haar reis met een delegatie van het Europees Parlement naar Kenia, om de hongersnood in de Hoorn van Afrika te onderzoeken. (Lees ook: Als de regen uitblijft)

Zul je net zien, komen de politici, gaat het regenen.

We zijn vanochtend met een vliegtuigje van ECHO, de noodhulporganisatie van de Europese Unie met een tussenstop op een vliegveld aan de grens met Somalië, naar Noord-Kenia gevlogen. We zijn in Moyale, aan de grens met Kenia. Je kunt de clichés niet ontlopen. Er stonden zes witte landrovers van ontwikkelingsorganisaties de EU en de VN op ons te wachten, en de lokale bevolking zong ons toe. Liederen over koeien en kamelen.

GroenLinks-Europarlementariër Judith Sargentini blogt over haar reis met een delegatie van het Europees Parlement naar Kenia, om de hongersnood in de Hoorn van Afrika te onderzoeken.

Wat is U5MR? Ik lees me in over de hongersnood in de Hoorn van Afrika. Ik ben in Kenia met een delegatie van het Europees Parlement. We gaan naar het noorden, naar Moyale, op de grens met Ethiopië. Het is er droog, en voor het tweede achtereenvolgende jaar heeft het er niet of onvoldoende geregend. De bewoners, nomadische veehouders, krijgen voedselhulp. Hoe werkt dat? En kunnen zij op de lange termijn hier wel blijven boeren?

De Canadese televisie maakte een reportage over het gebruik van Canadese teerzandolie in Europa, met daarin een korte quote van mij. Het winnen van olie uit teerzand is heel schadelijk voor het milieu, daarom pleit ik ervoor dat Europa een sterk signaal uitzendt naar de investeerders in teerzandolie dat ze op de verkeerde weg zitten.

Bekijk de reportage van CBC.

De geschiedenis van de Europese Unie gaat terug naar begin jaren vijftig. Zes Europese landen gingen samenwerken op het gebied van energie. Nog steeds willen we energiezekerheid in Europa, maar de EU heeft te weinig middelen om nieuwe uitdagingen voortvarend aan te pakken. Twee Europese prominenten willen daarom een Europese Energie Unie in het leven roepen.

Terwijl in Nederland de verkiezingsstrijd is losgebarsten, vindt in Bonn, relatief onopgemerkt, de volgende klimaatbijeenkomst van de Verenigde Naties (VN) plaats. De komende twee weken rapen afgevaardigden van 185 landen in Bonn de scherven op van de mislukte klimaattop in Kopenhagen eind vorig jaar.

Afgelopen weekend kwamen in Bonn voor het eerst sinds de mislukte klimaattop in Kopenhagen de onderhandelaars weer bij elkaar. Het werd een therapeutische sessie om onderlinge frustraties uit te spreken. Het geruzie over kleine, procedurele zaken laat zien dat nog veel te veel wantrouwen heerst.

Daarnaast lijken de Verenigde Staten hun dubieuze rol in het proces van de klimaatonderhandelingen niet te veranderen. Europa moet dan ook niet langer afwachten wat de Verenigde Staten in petto hebben, maar zelf het goede voorbeeld stellen.

Aanstaande zondag reis ik in een delegatie van het Europees Parlement af naar de CITES-conferentie in Doha over de beperkingen op handel in bedreigde planten- en diersoorten, zoals de blauwvintonijn. Maar eigenlijk gaat het veel verder dan het redden van specifieke diersoorten. Natuurlijk willen we de ijsbeer redden, wiens leefomgeving zo snel verdwijnt dat hij straks geen ijsschots meer over heeft.

Nog belangrijk is echter het op peil houden van de verscheidenheid van planten- en diersoorten, oftewel de biodiversiteit. En laat 2010 het jaar van de biodiversiteit zijn. Een mooie kans om niet alleen die bedreigde dieren te redden, maar ook om iets te doen aan de verscheidenheid van alle planten- en diersoorten; en dus ook de omstandigheden waarin ze leven.

GroenLinks-Europarlementariërs Bas Eickhout en Marije Cornelissen schreven voor Joop.nl dit opinieartikel over EU2020

De toekomst van Europa ligt niet in het kopiëren van Amerika. De groenere en menselijkere economie van Europa is in veel opzichten welvarender. De EU denkt na over haar toekomst. Vorige week bracht de Europese Commissie een visie naar buiten over waar Europa in 2020 moet staan. Commissievoorzitter Barroso houdt ons een veelbelovende toekomst voor met slimme, duurzame en sociale groei. Wat hij alleen vergeet is dat de weg die daar naartoe leidt moeilijke keuzes van ons vergt. De onvermijdelijke transitie naar een duurzame economie zal alleen slagen als er rekening gehouden wordt met het feit dat de grondstoffen en menskracht voor deze groei beperkt zijn.

Zondag is het Valentijnsdag. Ik vraag mij af of ik een romantische geste moet maken. Een roos voor mijn geliefde? Maar wat voor roos dan? Biologisch of fair trade?