energie

De geschiedenis van de Europese Unie gaat terug naar begin jaren vijftig. Zes Europese landen gingen samenwerken op het gebied van energie. Nog steeds willen we energiezekerheid in Europa, maar de EU heeft te weinig middelen om nieuwe uitdagingen voortvarend aan te pakken. Twee Europese prominenten willen daarom een Europese Energie Unie in het leven roepen.

Als je een weekje in Californië rondhangt, wordt je langzaam maar zeker het succes van deze staat helder: beleidsmakers, onderzoekers en het bedrijfsleven hebben onderling erg korte lijntjes en de kennis en het enthousiasme wordt daardoor snel uitgewisseld. Tel daarbij op een progressieve bevolking en je begrijpt wel waarom beleidsmakers hier hardop over strenge energie-normen voor tv's durven te praten.

Vandaag bezochten we enkele bedrijven in Silicon Valley. Een nieuwe generatie IT-ers springt hier op allerlei vormen van schone energie. Puur omdat ze er een markt in zien. Bijvoorbeeld het bedrijf Serious Materials. Vijf jaar geleden gestart door een IT-er uit de Silicon Valley, die het hoog tijd vond om het groene denken bij huizenbouwers te lanceren. Het is een succesverhaal volgens het boekje: het gebruik van geluidsdichte muren en super-energie-efficiënte ramen verkocht als een speer en op dit moment maakt dit bedrijf forse winst, terwijl de traditionele bedrijven ongelooflijk te lijden hebben onder de ingestorte huizenmarkt in de VS. En dan is Obama's Recovery Act nog niet eens in werking getreden: een Act die investeert in groene technologieën. De 'Green Deal at work' dus.

NRC Next plaatste vandaag een opinieartikel van GroenLinks-Europarlementariër Bas Eickhout. Het artikel is ook hier in z'n geheel te lezen.

Het uitfaseren van de traditionele gloeilamp is geen doorgeschoten Europese bemoeizucht, zoals Martin Mevius beweerde in NRC Next gisteren. De Europese Unie doet juist haar werk: energiezuinigheidseisen stellen aan apparaten. Dat is goed voor het klimaat, voor de portemonnee en voor innovatie. De gloeilamp was ooit een wonder van techniek, maar is tegenwoordig het toppunt van inefficiëntie. Slechts vijf procent van de stroom die de lamp verbruikt wordt omgezet in licht. De lamp gaat bovendien snel stuk.

Een dergelijke verspilling van energie en grondstoffen kunnen we ons niet meer veroorloven. Om te voorkomen dat de verandering van ons klimaat rampzalige gevolgen heeft voor mens, dier en natuur, moet de mondiale uitstoot van broeikasgassen zoals kooldioxide vóór 2020 gaan dalen. Dat vraagt om een forse inspanning voor de ontwikkeling van hernieuwbare energiebronnen, maar daarmee alleen redden we het niet. De mensheid moet ook zuiniger omspringen met energie. Energiebesparing is verreweg de simpelste en goedkoopste manier om de kooldioxide-uitstoot terug te dringen.

Gisteren was ik in Amsterdam voor een Europadebat, georganiseerd door Jongeren Milieu Actief en studievereniging Machiavelli. Het was het eerste debat in het kader van de Kies voor klimaat-campagne. Een goed initiatief. Jongerenambassadeurs lichten alle politieke partijen door om te zien hoe duurzaam ze zijn. Eerder voelde Jeroen mij al goed aan de tand.

GroenLinks wil dat Europa elektronicazaken verplicht het verbruik van apparaten in euro's te vermelden. Als je nu een koelkast of een wasmachine wil kopen dan krijg je vaak alleen informatie over het vermogen van een apparaat (in watt) of het gemiddelde verbruik (in kilowattuur). Dat zegt de meeste consumenten weinig. Kandidaat-Europarlementariër Bas Eickhout: "Energiebesparing is een blinde vlek in het Europese klimaatbeleid. Dat is ronduit dom. Juist door energie te besparen kunnen we een enorme milieuwinst boeken. We moeten consumenten aanmoedigen om energiezuinige apparaten aan te schaffen. De meeste consumenten kiezen met hun portemonnee."

GroenLinks heeft vandaag tegen een fors deel van het derde energiepakket gestemd. De nieuwe regelgeving over de interne markt voor energie bevat weliswaar stappen vooruit, maar het helpt ons niet om de marktdominantie van grote energiegiganten te breken. Voor GroenLinks gaf uiteindelijk de onwil van energieministers om productie van energie en het beheer van de netwerken uit elkaar te trekken, de doorslag.

GroenLinks-Europarlementariër Kathalijne Buitenweg: “Grote energiebedrijven hebben niet alleen de energiemarkt in handen, maar blijkbaar hebben ze ook de energieministers in hun zak. Energiegiganten maken het kleine, innovatieve energieproducenten vaak lastig om hun groene energie aan het net te leveren. Daar moet een einde aan komen en daarom hadden wij strikte splitsing van productie en netwerkbeheer voorgesteld.”