Lowlands

Het eerste jaar in het Europarlement zit erop. Een druk jaar met veel klimaatbeleid (helaas niet al te vaak goed nieuws), met mijn eerste ervaringen met Brusselse milieuwetgeving, een langzaam startend landbouwdebat en economische crisis die veel aandacht opeiste. Een jaar waar ik snel leerde hoe de hazen lopen en hoe je mooie plekken kan krijgen, zoals in de tijdelijke commissies die de economische crisis onderzoekt en de commissie die gaat kijken naar de nieuwe meerjarenbegroting van de EU. Maar ook een jaar waarin je de trein meer ziet dan het thuisfront: het schijnt erbij te horen.

Nu even tijd om bij te tanken. En me ook al te verheugen op Lowlands; want wat er ook gebeurt, muziek blijft een essentiële manier om me te kunnen ontspannen. Het plezier van Lowlands zit ‘m natuurlijk in het ontdekken van totaal onbekende bands die je opdoet omdat je nietsvermoedend een muziektent inloopt. Toch maak ik ook elk jaar de fout door teveel bands in te plannen die ik wil zien. Vooral de zondag is de energie er meestal niet meer en lig ik meer in het gras dan dat ik bij bands te zien ben.