Europees Parlement

Het is een jaar geleden dat mijn leven volledig op zijn kop kwam te staan. Op 4 juni, de dag van de Europese verkiezingen in 2009, leek alles zo te gaan als tevoren voorzien. We stonden om negen uur volgens de definitieve prognose op twee zetels en waren daar heel blij mee. Diep in de nacht kwam plots het nieuws dat we op drie zetels stonden, de restzetel uit onze lijstverbinding met de PvdA viel naar ons. Zij drie, wij drie. En die nummer drie van GroenLinks, dat was ik.

Na een stormachtige maand volgend op de verkiezingen werd ik op 14 juli 2009 geïnstalleerd als Europarlementariër voor GroenLinks. Het was een droom die uitkwam. Ik wilde al sinds ik zestien was Europarlementarier worden. Op de muur van mijn tienerkamer had ik een poster van de plenaire zaal van het Europees Parlement hangen in plaats van een rockband of een ballerina.

De vergaderingen van onze Europese Groene fractie kunnen best heftig zijn. Er loopt wel eens een collega gefrustreerd de zaal uit. Soms smijt iemand woedend zijn papieren door de zaal. Maar wanneer het op stemmen aankomt zijn we de meest eensgezinde politieke familie in het Europees Parlement. Dat blijkt uit een gisteren gepubliceerd onderzoek.

Bij de Europese verkiezingen vorig jaar is de Groene fractie groter en veelkleuriger geworden. Ik had er een hard hoofd in - zo schreef ik destijds in De Helling - of de nieuwe fractie even eensgezind kon blijven opereren als de oude. Dat blijkt mee te vallen. Volgens een onderzoeksrapport (pdf) van de vermaarde politicoloog Simon Hix is de cohesie in het stemgedrag van de groene parlementariërs zelfs sterker dan voorheen. Alle andere fracties kampen met grotere verdeeldheid.

Europarlementariër Judith Sargentini schrijft voor de website van Tros Kamerbreed regelmatig een blogpost. We plaatsen ze ook hier op Zin in Europa.

IJsland wil lid worden van de Europese Unie. Gisteren gaf het parlement in Reykjavik de regering toestemming om het EU-lidmaatschap aan te vragen. Een krappe meerderheid, 33 van de 63 parlementariërs, stemde vóór. Ik kan me de aarzelingen van de IJslandse parlementariërs best voorstellen. Het is nogal wat om als land met maar 300 duizend inwoners op te gaan in een Unie van 500 miljoen mensen. Wordt er dan wel naar je geluisterd?

Naar mij werd niet geluisterd, afgelopen week in de eerste plenaire vergadering van het nieuw gekozen Europees Parlement. Om de eenvoudige reden dat ik geen spreektijd had.

De Groenen in het Europees Parlement zijn het meest eensgezind in hun stemgedrag. Dat blijkt uit de statistieken die de wetenschappelijke onderzoekers van Votewatch deze week online hebben gezet. De afgelopen vijf jaar stemden de leden van de Groene fractie het minst vaak afwijkend van elkaar.

Judith Sargentini, GroenLinks-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen, is blij dat de Groenen er in de afgelopen zittingsperiode het best in geslaagd zijn om op één lijn te komen. "Het loont om te investeren in een grensoverschrijdende groene visie. De Europese Groenen werken steeds beter samen. Daarom voeren we nu in alle landen campagne voor een Green Deal."